Elk einde is een nieuw begin

Het zaadje wist
dat het een boom zou worden…
Vanaf de allereerste spriet
vanaf de allereerste stengel
vanaf de allereerste knop…

En toen kwam jij.
Zo teer en lichtgroen
zo’n klein blaadje.
Elk nerfje, elk puntig hoekje
alles was al helemaal eik.

Na de groeispurt.
Verraste je jezelf
Oh zo lang en elegant.
Contouren steeds verfijnder,
krachtig donkergroen.

Nu, terugkijkend op je leven
bloos je
alle kleuren
en bereid je je voor op
de volgende reis.

Jouw avontuur
van het loslaten
en meegenomen worden
door de wind.

Vol overgave
zul je door de lucht zwieren
en zweven
totdat je een plekje hebt gevonden
om te landen en
helemaal stil te worden.

Vol vertrouwen
want je weet:
Elk einde
is een nieuw begin.

© Eleonore Broekhuijsen

Loslaten

Loslaten van
wat niet meer nodig is
om het nieuwe te omarmen.

Zoals jij, als je bij eb
langs de vloedlijn loopt.

Zoals het koolmeesje
wanneer het kroost het nestje verlaat,
de vleugels weer uitslaat
schijnbaar zonder om te kijken.

Zoals de slang
zijn oude huid uitdoet
om soepel en vrij
in een nieuw velletje
verder te kronkelen.

 Of zoals een boom in de herfst
zijn bladeren laat vallen
en ruimte maakt voor jonge knoppen.

Behalve de beukenhaag dan
die wacht en blijft roestbruin
totdat het groen het in de lente overneemt.
Zo kan het ook.

Loslaten
Hoe doe jij dat?
Wat past bij jou?
Zoals de beukenhaag,
zoals het koolmeesje,
of liever bij de zee?

© Eleonore Broekhuijsen

Laat het nog even

Het begin…..

Laat het nog even
Laat het
nog maar even
leeg

Het hoeft niet meteen gevuld
Nog niet
En misschien zelfs
nog een tijdje niet

Proef de prilheid
Kijk en zie de mogelijkheden
als een belofte

Ervaar de leegte
als een geschenk
in deze drukke wereld
waar van alles moet
Altijd
Overal
Iedereen

Behalve jij
Nu
Hier
Voor jouw lege schilderij
Voor jouw toekomstig canvas
De basis is er …..

Wanneer kun je dat beleven?


© Eleonore Broekhuijsen

Elke golf is de zee

Elke golf is de zee
Elke druppel de oceaan
Elke zandkorrel het strand
Elke boom het bos

Elke bloem is het veld
Elke vogel het dierenrijk
Elk zaadje een hele wereld
In de microkosmos
Is  de macrokosmos vervat
Ook in jou

Ook in jou
Huist de zee
Het strand
Het bos
De  velden
De vogels

Ook in jou
Is het zaadje dat ‘weet’
Het zaadje, dat alleen maar hoeft te groeien
Het enig wat het nodig heeft
Om zich te ontwikkelen is
Water,
Voeding,
Licht, lucht, liefde

Wat is jouw voeding?

© Eleonore Broekhuijsen

Elk einde is een nieuw begin

Voorbij de prille groei
voorbij de volle bloei
voorbij het groen en blauw
voorbij het paars en wit
verschijnt het oud
het roestig koper
soms bijna goud.

En dan
onder jouw handen
en geholpen door de wind,
die door je haren strijkt,
laat je alle ballast los
en daarmee ook het zaad
voor nieuwe schoonheid
nieuw leven.

Dit leert zij ons
glanzend zilverachtig
doorschijnend
zichtbaar
kwetsbaar
schitterend
zo teer
zo bemind
zo sterk

Elk einde is een nieuw begin

© Eleonore Broekhuijsen

Het zaadje wist…

Het zaadje wist
dat het een bloem zou worden
kijk maar…

Ze durft
Ze durft te groeien
te bewegen
zich uit te strekken
naar boven te kijken
op weg naar blauw.

Ze hoefde het niet te leren
ze had het allemaal al in zich.
Kijk maar
ze straalt
vervuld
vol van zon
van aarde
van lucht en licht en zachte regen.

Rank en toch zo sterk
helemaal zichzelf
licht doorlatend
fluistert ze je toe:
Welk zaadje in jou
staat op het punt om te ontwaken?

© Eleonore Broekhuijsen

De kracht van kleur

Welke kleur
laat jou stromen?

Van welke kleur
word je blij?

Welke kleur
geeft je vleugels,
doet  je opstijgen,
brengt je naar het licht?

Welke kleur
heelt jouw wonden,
voelt als een gids,
geeft jou kracht?

Welke kleur
verbindt jou met het hogere,
met de kern van jouw zijn,
met de kosmos?

Welke kleur
confronteert jou?

Welke kleur
laat jou zingen?

Welke kleur
brengt je tot rust,
zorgt dat je kunt aarden?

Welke kleur
brengt jou thuis?

© Eleonore Broekhuijsen

Doe mij maar een oude boom

Vergeet niet te dromen….

Doe mij maar een oude boom
waar de merel in wil zingen
Doe mij maar wat gras
waarin het roodborstje kan hippen en springen
Doe mij maar wat klaproos, wat boterbloem of madelief
Doe mij maar zon, doe mij maar een wolk
desnoods een grote grijze
Zo veeleisend ben ik niet
En als het even kan
doe dan ook de zee
de eindeloze zee
Zodat ik kan luisteren
naar de stilte
en één kan zijn
met de ‘oceandrum’.

© Eleonore Broekhuijsen

Inspiratie tijdens Vedic Art aan zee in Normandië

Wil je een terugblik zien van Vedic Art aan zee? Kijk dan hier.