Onderweg

Hier
hier heb ik het
mee te doen:
deze boom
deze akker
deze lucht
dit licht.

Omhoog
omhoog
word ik gestuwd
mijn kleine lijfje
glijdt vertragend
door de tijd.

En onderweg
leg ik niets vast
en ook niets af
zelfs geen verklaring.

Er is voor mij
geen eerder
of straks
er is alleen
dit omhoog gaan.
Hier.

En ik vraag me niet af of
we er bijna zijn
want ik ben er al.

Voor wie goed observeert
ziet hoe ik mijn sporen
nalaat.
Dat dan weer wel.


© Eleonore Broekhuijsen

9 gedachten over “Onderweg”

  1. Lieve Eleonore,

    Wat weer een prachtig gedicht! Dank je wel.
    Treffend in deze tijd waarin we nog steeds niet weten hoe het er voor staat. Wat we wel en niet kunnen verwachten en doen. Het beste is er hier en nu van te maken wat we kunnen zonder te veel na te denken.
    Hartelijke groeten,
    Edith

  2. Ha lieve Eleonore, diepe buiging, dank je voor je wijsheid waar je de juiste woorden bij componeert.🙏🙏🙏

  3. Dank je wel Eleonore voor dit gedicht, ik vind het mooi en ook de foto met de boom vind ik prachtig, het is zo’n verstild panorama, en die boom straalt zo’n kracht uit. Groetjes van mij👍😘

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *